تبليغاتX
عشق به تنها معبود م


اگر روزی رسد دستم به دامانت
کنم جان را به قربانت
ولی بی لطف و احسانت چگونه؟
شوم نا خوانده مهمانت چگونه؟

تو معبود منی
بگذار داد از دل بگیرم
پناهم ده
که بر سقف حرم منزل بگیرم

تو دریایی و من
تنها غریق مانده در باران
تو فانوس رهم شو
تا ره ساحل بگیرم

در این بازار بی مهری
به دیدار تو شادم
تو شادم کن
که سوز غم بر آمد از نهادم

تو می گفتی صدایم کن
زسوز سینه هر شب
صدایت می زنم
اما رسی ایا به دادم؟

کمک کن
تا ابد تنها به تو عاشق بمانم
به کوی عاشقی
شعر خوش ماندن بخوانم




لينك ثابت نوشته شده در سه شنبه پانزدهم اسفند 1385ساعت 21:5 توسط ..:: امین ::..

فاصله برای عشق همیشه تلخ است!

چه هشت صد کیلومتر باشد٬

چه هشت متر...

این را٬

از چشمان خیس سربازی فهمیدم

که از بالای برجک دیدبانی به معشوقه اش می نگریست!!!...




لينك ثابت نوشته شده در یکشنبه ششم اسفند 1385ساعت 21:31 توسط ..:: امین ::..

شب شد. خورشید رفت. آفتابگردان عاشق به دنبال آفتاب آسمان را جست و جو می کرد که ناگهان ستاره ای چشمک زد...

آفتابگردان سرش را به زیر انداخت و گفت: گلها خیانت نمی کنند.....




لينك ثابت نوشته شده در یکشنبه ششم اسفند 1385ساعت 21:30 توسط ..:: امین ::..

 

کاش از ثانیه های زندگی لذت می بردیم

کاش قلبی رو برای شکستن انتخاب نمی کردیم

کاش همه را دوست داشتیم

کاش معنی صداقت را ما می فهمیدیم

کاش هیچ کودک فقیری دیگر خواب نان تازه و داغ را نمی دید

کاش دلهایمان دریایی می شد

کاش می فهمیدیم زندگی زیباست

و لذت می بردیم تا نهایت

کاش می دانستیم که ما نمی دانیم فردا برایمان چه اتفاقی می افتد

کاش بهانه ای برای ناراحت کردن دلهای زخم خورده نبود

کاش.......................

کاش.......................

کاش.......................

 




لينك ثابت نوشته شده در پنجشنبه بیست و ششم بهمن 1385ساعت 10:52 توسط ..:: امین ::..

روزگاري اگر دوستت داشتم گذشت

                      شمع من بودي و من پروانه ات گذشت

                                                        خواهي با يكي با خواهي با هزار

                                                                     مقصود كه نمكت بود كه چشيدم و گذشت

 




لينك ثابت نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم بهمن 1385ساعت 9:58 توسط ..:: امین ::..

 

دیگر از هرچه هست بیزارم                               مثل ابر بهار می بارم

برو ای آن که بعد دیدارت                                گره افتاده است در کارم

پدرم با نگاه خود می گفت                                 لایق جرز لای دیوارم

مادرم مدتی است می گرید                                چون گمان می کند بیمارم

یک نفر گفت خوب خواهم شد                             به فراموشیت که بسپارم

گفتم ای عشق پس از این                                     بدهی مثل قبل آزارم

به تمام حرمتت سوگند                                     روی قلبت گلوله می کارم

به تو هرچند سخت مدیونم                                   به خود بیشتر بدهکارم

هرچه به من گذشت حقم بود                               من از این بیشتر سزاوارم

                                 تو گناهی نداری ای زیبا




لينك ثابت نوشته شده در شنبه بیست و یکم بهمن 1385ساعت 18:56 توسط ..:: امین ::..

 

کهنه فروش داد میزنه:

                                                      چراغ شکسته میخریم....

اسباب کهنه میخریم.....

                                                      کفشهای پاره میخریم.....

بی اختیار داد میزنم :

                                    کهنه فروش....  

                        قلب شکسته میخری.....




لينك ثابت نوشته شده در شنبه بیست و یکم بهمن 1385ساعت 18:52 توسط ..:: امین ::..